Na de diagnose : Het echte leven... terug naar school.

Hoe ga je als gezin om met deze ingrijpende verandering? Voor Emma was deze diagnose een onzichtbare last die ze nog niet volledig kan begrijpen, laat staan dragen. De verantwoordelijkheden zoals het ingeven van de pomp, het tellen van koolhydraten en simpelweg het denken aan alles wat er bij diabetes komt kijken, zijn simpelweg te veel voor een kind van haar leeftijd. Thuis voelde ze zich veilig; wij zorgden voor alles. Maar in september stond het nieuwe schooljaar voor de deur, en we vroegen ons af hoe dit zou verlopen.

Voor het begin van het nieuwe schooljaar namen we contact op met de directie van Emma's school. Wat een opluchting was het om te horen dat Emma gewoon Emma blijft en dat ze erbij hoort zoals alle andere kinderen. Toen we vroegen of de juf bereid was om haar te helpen met haar insulinepomp, werd ook daar onze bezorgdheid weggenomen. De school was onmiddellijk bereid om te helpen!

Bij de start van het nieuwe schooljaar kwam er een diabetesdeskundige langs om de juffen en meesters te informeren. Ze kregen een snelcursus over het bedienen van de insulinepomp, zodat ze goed voorbereid waren om voor Emma te zorgen. Dit gaf ons als ouders een enorm gevoel van veiligheid en vertrouwen. We konden Emma zo veilig mogelijk naar school sturen, wetende dat ze goede begeleiding zou krijgen.

Op 14 november, Wereld Diabetesdag, kleurde de hele school blauw. Voor mij als mama was dit een emotioneel moment. Alle leerlingen droegen blauwe kleren en de school was versierd met blauwe ballonnen en slingers. Dit werd voor Emma een extra "jaarlijkse verjaardag", een dag waarop ze zich gesteund voelde door haar klasgenoten en leerkrachten. De betrokkenheid van de school was hartverwarmend en gaf ons een gevoel van gemeenschap en begrip.

We zijn dankbaar voor alle juffen en meesters, maar in het bijzonder voor juf Joke. Haar inzet voor Emma's gezondheid en veiligheid is onbetaalbaar. Dankzij haar kunnen we Emma met een gerust hart naar school laten gaan, wetende dat ze in goede handen is. Chapeau voor al het werk dat zij verricht, want in een bomvol 1ste leerjaar met 23 leerlingen is dit niet vanzelfsprekend! Ook al de ouders zijn een enorme steun en tonen veel begrip voor onze situatie. Deze solidariteit maakt het voor ons als gezin een stuk makkelijker om met de uitdagingen van diabetes om te gaan.

Bedankt Klim-Op Bouwel voor alles!!!

Het leven na de diagnose is niet altijd makkelijk, maar met de juiste ondersteuning, zowel thuis als op school, door goede vrienden en familie, kunnen we de uitdagingen samen aangaan. Emma blijft gewoon Emma, met haar eigen dromen, wensen en een hoop liefde om haar heen. En dat is het belangrijkste!

Veel liefs Nicky en Emma